امروز با یک کارگر که در کارخانه ی کارتن سازی در کرج کار می کند به
نام مختصار ک.ز هم صحبت شدم...متن زیر حاصل گفتگوی چند دقیقه ای ما است.
سوال: حقوقت چقدر است؟ و چند ساعت در روز کار می کنی؟
ج:
روزی ۱۲ ساعت کار می کنم ..در واقع بدون اضافه کاری ..همراه با اضافه کاری
شاید ۱۴ ساعت...حقوقم در ماه ۳۵۰ هزار تومان است ..و در حدود شش ماه است
که در اینجا کار می کنم.
سوال: قبلا هم تجربه کار کردن داشتی ؟
ج: بله قبلاً هم در یک مغازه کارگری می کردم و بعد هم بیرون آمدم چون یک کارگر دیگر را جایگزین من کردند و من از کار اخراج شدم.
سوال:
می خواهم به عنوان یک کارگر از موقعیت شغلی ات صحبت کنی!اینکه در زمان حال
چه مشکلاتی به عنوان یک کارگر داری؟ و دغدغه هایت چیست؟
ج:
مشکلات را یکی یکی می گویم. دغدغه بزرگ ما کارگران امنیت شغلی است، اینکه
مشخص نیست در آینده ای نزدیک چه بر سر ما می آید، اخراج و یا تعدیل نیرو؟
یا چند ماه پشت سر هم حقوق نگرفتن.
اینکه با این حقوق نمی توانیم
هیچ پس اندازی داشته باشیم و حتی به سختی خرج زندگی را در می آوریم و خب
درد آور است وقتی که وضعیت آینده ات را سیاه می بینی. من بعنوام یک آدم
مجرد نمی توانم به ازدواج و تشکیل خانواده تن دهم.
سوال:
به نظرت چه عواملی باعث شده قشر کارگر و زحمت کش تحت فشار باشد؟مثلا در
کارخانه ای که کار می کنی چند درصد ترس از بیکاری دارند؟
ج: می توانم بگویم اکثر کارگران این دغدغه را دارند.
سوال: آیا پیش آمده حقوقتان را ندهند؟ و متقابلاً آیا تا کنون اعتراضی کرده اید؟
ج:
بله چند ماه پیش به مدت ۲ماه دریافت حقوق به تعویق افتاد. نیمی از کارگران
یک روز تجمع کوچکی ترتیب دادند که پای حراست کارخانه باز شد و بعد هم
نیروی انتظامی و خب شخصی که نماینده این تجمع بود به دفتر رئیس کارخانه
احضار شد و بعد ها قول داده شد که حقوقمان را می دهند...و البته دادند
منتها
امروز هم حقوقمان را نامنظم می دهند و بگویم که فردی که نماینده تجمع
اعتراضی چند ماه پیش ما بود بعد از یک ماه اخراج شد و اصولاً الآن حتی اگر
حقوقی ندهند هم ترجیحاً علاقه ای به دردسر و بعد اخراج شدن نداریم. اما در
مقابل اگر یک کارگر مثلاً چند دقیقه از کار دیر کند تحت فشار کارفرماست.
سوال:
گفتید که روزانه ۱۳ الی ۱۴ ساعت کار می کنید و اگر ۴ روز تعطیلی را در ماه
حساب کنیم...۳۴۰ ساعت می شود تقریباً ساعتی هزار تومان با اضافه کار، آیا
به عنوان یک کارگر این مساله باعث تحلیل رفتن نیروی ذهن و بدن شما نمی شود و
آیا نسبت به امر تولید وسودی که ایجاد می کنید! این مبلغ عادلانه است؟
ج:
ببینید کار ما بسیار خسته کننده است و حتی اضافه کاری نیز از سر اجباراست
و اضافه حقوق اندکی هم دارد ....از ساعت ۷ صبح تا ۹ شب ...وقتی به خانه می
رسیم تقریباً هیچ توانی برایمان باقی نمی ماند ...معمولاً حتی اوقات فراغت
نیز نداریم.
مرخصی به سختی می دهند و کارگرانی هستند که بعلت
بیماری چند روزه یا از حقوقشان کسر شده و یا اخراج شده اند بعد از چند سال
بدن ها تحلیل می رود و انرژی برایمان باقی نمی ماند. رفتارشان با ما خوب
نیست معمولا از بالا نگاه می کنند.. و فکر می کنم حقوق ما باید بیشتر شود،
ساعات کاریمان کمتر شود و باید ما را بیمه کنند. اما متاسفانه این در
خواستها و پیگیری آنها موجب دردسر ما است. کار تولیدی ما سودهای کلانی برای
سهام داران کارخانه ایجاد می کند و آنها نیز معمولاً اهل بریز و بپاش
هستند و در مقابل ما کارگران حتی از تامین نان شب خود مطمئن نیستیم
...گرانی های اخیر و برداشتن سوبسیدها نیز باعث آسیب بیشتر به قشر ما
شده..هر چه پیش می رویم وضعیتمان بدتر می شود.
سوال: به نظرت وضعیت موجود جامعه در راستای منافع کارگران است یا خیر؟
ج:
خیر، کاملاً در راستای اقلیت سرمایه دار که وابسته به دولت اند. و حتی
سرمایه داران و کارخانه های دیگر بدلیل وضعیت اقتصادی دچار مشکلات فراوان
شده اند و نتیجه اش قطعاً تاثیر مستقیم بر روی زندگی کارگران دارد ...آنها
برای نجات خود هزینه ها را کم می کنند تا سودشان برگردد ...ساعت کار بیشتر
..حقوق کمتر، اخراج و تعدیل نیرو ها هم روی دیگر سکه است.
برای
آخرین سوال طبقه کارگر چگونه باید برای احقاق حقوق خود گام بر دارد؟ـآیا
به عنوان یک کارگر بدنبال تغییر بوده اید؟ و کارگران چرا برای حق از دست
رفته خود نمی توانند به نتیجه برسند؟
ج: قطعاً
اگر اکثر کارگران همراه می بودند مساله فرق داشت اما ترس و نگرانی آنچنان
شایع شده که کارگر جماعت جسارت گرفتن حقوق و خاسته های خود را ندارد.
سعی من به عنوان یک کارگر بر این است که حقوق خود را داشته باشم.
در آخر از او خواستم که چیزی از خودش و آینده اش در دفتر مصاحبه ما بنویسد:
ک.ز: به امید اینکه وضعیت ما بهتر شود.
تهیه شده توسط کمیته مستقل دانشجویان چپ
